Serotonin

19.12.2018

Düşün bir kahramanlık türküsüsün şimdi
Bir tren garı önünde gökyüzüne bırakılmış
Siyah bir balonsun, bir ağaç gövdesinde
Geçmişini okşuyordun ve umulmuş değildi sırtındaki terin
Dudağının kenarından kan biçiminde akacağı
Haykır hadi nefesin kaldıysa saban olmaktan
Otuz yedi ekrana tanrı sığmaz onu haykır
Niçin bütün rüyaların panolardaydı
Ve günaydın demedin hiçbir heykele
Ancak şimdi duyumsarken göndere çekilişini
Damarlarınla örülmüş bir sınırda
Bıçak sanarken kendini, etini tabakta gördüğünde
Haykır; “Bizi yaşatmadılar!”
Kaldıysa nefesin, bu mavi karanlıktan.

 

 

İllüstrasyon: Fırat Demir

 

 

Please reload

Bizi Takip Edin

19.06.2020

19.06.2020

19.06.2020

19.06.2020

19.12.2018

19.12.2018

Please reload

Son Yüklenenler
Öne Çıkanlar

Üç Dönemin Üç Ütopyasında Aile ve Toplumsal Cinsiyet Rolleri

19.06.2020

Öncü bir Aziz: Thomas More ve Utopia’sı

Sir Thomas More tarafından 1516’da yayımlanmış ve ilk ütopya eseri olarak kabul edilen, hatta bu türe de adını...

1/10
Please reload

  • Facebook Classic
  • Twitter Classic
  • Instagram Social Icon