Heskife Dolanan Merdiven

19.06.2020

                                                                                                      ‘Doğum günün için, nice yıllara Rozarin’

 

Yaz günü, çamların altında

Açık seçik bir tebessümle soruyorsun:

                                                                           “-Bir rüya mı seni buralara sürükleyen?”

Ben ise, loş ışıkların içinde, takılıp kalıyorum sararmış dişlerine.

Çam ağaçları arasında dolanıp, reçine topluyorum gece vakti;

Bir karınca sürüsüyle aynı gayeyi taşıyoruz bünyemizde;

                                                                                  onlar bir arada, ben seninle.

Karıncalar bırakmıyor zihnimi, takip ediyorum gittikleri yere

                                                                                  zerdüşt tapınağı içinde sıcakla bütünleşen yuvaları;

                                                         ipekle bezenmiş insanlar, duacılar koca ateşe.

Karıncalardan arda kalan,

                            seher vakti bir patika ve yel değirmenleri ardına insanlar…

                                                    Rozarin!? Doğduğun topraklara dolanıyorum, adının doğduğu yere!

 

 

Yaz günü,

Güzel gözlerini sürüp, tekrar tekrar soruyorsun:

                                                                                       “-Aynı rüya mı seni buralara sürükleyen?”

Yosun tutmamış denizler, kavruk leblebiler senin için

                                                           hafif bir iniltiyle, kokulu nar çiçekleri doğduğun topraklarda.

Küçük bir akıntının etrafına

Büklüm büklüm serilmiş papatyalar, mis kokulu zambaklar

Sen, toz toprak içinden yeşermeye devam ederken;

                                                                                              ben, zambakları koklarken eziliyorum.

Bilemiyorum,

Esen rüzgârları değiştirmedikçe minik ellerinle, izlemeye devam ediyorum sadece

Benim tutkumu biliyorsun, ne bunlar ne de başkası

 

Ey Rozarin, tanıyacaklar bizi

Dokunuyor adını söyleyememek, manası su akıntılarında gizli.

Zambaklar senin olsun başka mis kokulu çiçekler de

Benim tutkum, o kaldırım çiçeğinde gizli

 

 

Please reload

Bizi Takip Edin

19.06.2020

19.06.2020

19.06.2020

19.06.2020

19.12.2018

19.12.2018

Please reload

Son Yüklenenler
Öne Çıkanlar

Üç Dönemin Üç Ütopyasında Aile ve Toplumsal Cinsiyet Rolleri

19.06.2020

Öncü bir Aziz: Thomas More ve Utopia’sı

Sir Thomas More tarafından 1516’da yayımlanmış ve ilk ütopya eseri olarak kabul edilen, hatta bu türe de adını...

1/10
Please reload

  • Facebook Classic
  • Twitter Classic
  • Instagram Social Icon